Tag Archives: Türkçe

Sevmek, kuru kuruya değil, onlar gibi sevebilmek

 kuru kuruya sevdiniz mi siz hiç?

On this day of “Impulses”, I am thinking back on “love” -the kind that is gifted to the bad, the capricious, the inappreciative, the unlikeable, the obnoxious, the mean-hearted, . . . in the same generous, accepting, understanding, tolerating, nurturing, forgiving way that it is reassured infinitely for the good, the thoughtful, the thankful, the likable, the agreeable, undemanding, the kind-hearted, . . . the kind I had been blessed with until the last living hours of my mother, my father, and my maternal uncle.

Then, there is “love” -the kind that I have always known as an idiom in my native tongue, “kuru kuruya sevgi”. The kind that is the same as giving someone water from a dry well . . .

[More to follow someday]

 

4 Comments

Filed under Impulses

Anneme

 

Yavrundan Sana (Akronim)

[Kendi isteğimle yatılı kaldığım bir sene içerisinde anneme özlemim dayanılmaz bir hale gelmişti…Erenköy Kız Lisesi, Edebiyat, II. Sınıf]

Yağmur yağarsa dışarıda, gözyaşlarım sanıyorum.

Ağlayan bir ses varsa, senin sesine benzetiyorum.

Veda eden bir yüz görsem, senin yüzünü buluyorum.

Ruhum bir an daralsa, senin ruhunu hatırlıyorum.

Ufukta bir karaltı belirse, onda hemen seni tanıyorum.

Neden mi? Bilemem ki anne!

Didinen, uğraşan bir kadın görsem şekil değiştiriyor birden.

Annelerin kraliçesi, benim annem oluyor aniden.

Nedimelerin de her biri üstelik ayrı bir kraliçe, anne!

 

Sensizliğimi bir an hatırlasam, nankörce

Artık gözlerim buğulanmıyor anne.

Nasıl ki öyle tasavvur edemiyorum seni de

Ağlamayı bırak, sihrimiz kaybolabilir anne!

Leave a comment

Filed under Poetry