Tag Archives: ebeveynler ve çocukları

ebeveyn sevgisi (13 Mayıs 2006)

doğmak onların sayesinde

büyümek ise hiç farksız

yaşlanmak şans eseri

ya onlarla ya onlarsız

ölmek çoğu zaman yapayalnız

peki ya yaşamak?

 

biz biz miyiz

onların yansıması mı yoksa?

 

sevemedik,

bir olamadık o sinecanla

uymadı o çünkü onların hülyasına

işte geçti gidiyor

hayat bir kez geliyor

 

zaman sabırsız ırmak

sevgiyi, özlemi, arzuyu

katmış içine, coşmuş gidiyor

bir ruh bir beden bir hayat

bir sevgi bir özlem bir arzu

ne yazık ki bambaşka onların hülyası

 

canan artık bir başka canın yanında

kalmış bu can yitene dek tek bir başına

kavlar ruhu, bedeni en derininden bir yanık

güçlenmiş sevgi, özlem, arzu

birbirlerine tanık

 

yanlış anlaşılmasın:

çok sevildim, çok sevdim

bağımşızlık nedir, öğrenemedim yalnızca…

 

biz biz değiliz çoğu zaman

belli ki yalnızca onlardan bir yansıma

yeter ki onlar huzur bulsun

varsın olmasın, ne farkeder

o sinecan bu canının yanında.

Leave a comment

Filed under Poetry