ebeveyn sevgisi (13 Mayıs 2006)

doğmak onların sayesinde

büyümek ise hiç farksız

yaşlanmak şans eseri

ya onlarla ya onlarsız

ölmek çoğu zaman yapayalnız

peki ya yaşamak?

 

biz biz miyiz

onların yansıması mı yoksa?

 

sevemedik,

bir olamadık o sinecanla

uymadı o çünkü onların hülyasına

işte geçti gidiyor

hayat bir kez geliyor

 

zaman sabırsız ırmak

sevgiyi, özlemi, arzuyu

katmış içine, coşmuş gidiyor

bir ruh bir beden bir hayat

bir sevgi bir özlem bir arzu

ne yazık ki bambaşka onların hülyası

 

canan artık bir başka canın yanında

kalmış bu can yitene dek tek bir başına

kavlar ruhu, bedeni en derininden bir yanık

güçlenmiş sevgi, özlem, arzu

birbirlerine tanık

 

yanlış anlaşılmasın:

çok sevildim, çok sevdim

bağımşızlık nedir, öğrenemedim yalnızca…

 

biz biz değiliz çoğu zaman

belli ki yalnızca onlardan bir yansıma

yeter ki onlar huzur bulsun

varsın olmasın, ne farkeder

o sinecan bu canının yanında.

Leave a comment

Filed under Poetry

Thank you for stopping by.

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s