bir kez daha: başlıksız bir şiir (19 Nisan 2006)

yanma kalbim, ne olursun, yanma

senin gibi sevemeyenlere

alışkanlıklarına hayat diyenlere

rahatlık adına mutluluktan vazgeçenlere

 

biliyorum, perişansın, içten yandın

yoluna git, ne olursun, sen ancak öyle varsın

 

durmaz, bilirim, iner ard arda o alev yaşlar

günün birinde ama bu acı da yavaşlar

sanma ki, için hep böyle kavlar

 

eş ruhun bildin, sevgiye özünü verdin

göz kamaştıran bir serapmış meğer

 

yanma kalbim, ne olursun, yanma

artık ne farkeder?

sen sevdin, biteviye sevdin, ölesiye sevdin

günün birinde bu yanık ta geçer.

Leave a comment

Filed under Poetry

Thank you for stopping by.

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s