Tag Archives: Turkish poetry

Bir şairimizden ‘annesi için’

 

Pino-Daeni-Reflections-Of-The-Heart

Reflections Of The Heart by Pino Daeni / Pino Dangelico (1939-2010)

Issız bir mezarlık, kimsesiz bir yer
Gölgesinde ulu, loş bir mâbedin
Bir yığın toprakla bir parça mermer
Sırrıyla haşr olmuş orda ebedin.

Bir yığın toprakla bir parça mermer,
Üstünde yazılı yaşınla, adın;
Baş ucunda matem renkli serviler
Hüznüyle titreşir sanki hayatın.

Seni gömdük anne yıllarca evvel
Gözyaşlarımızla bu ıssız yere
Kimsesiz bir akşam ziyaya bedel
Matem dağıtırken hasta kalblere.

Kimsesiz bir akşam, ezelden yorgun
Hüznüyle erirken Dicle’de sessiz,
Öksüzlük denilen acıyla vurgun
Bir başka ölüydük bu toprakta biz.

Ahmet Hamdi Tanpınar (1901-1962)

[Source: “15 Ünlü Şairimizin Anne Şiirleri”]

2 Comments

Filed under Weekend Reflections

“I Love You From Afar” (capitalization, per Turkish)

When you are in love, words – at times – don’t suffice to express your feelings you can only register in your heart, would you agree? Then, you find yourself in a quest for a translation of what lies joyfully heavy inside your soul. That translation sometimes becomes a real one, having transcended from your essence to another. Or, the yearned for essence translates yours. I want to hope that you would like my translation of “Uzaktan Seviyorum Seni” by Cemal Süreya as my reflection on romantic love on this Sunday.  

The Turkish Original:

UZAKTAN SEVİYORUM SENİ

uzaktan seviyorum seni
kokunu alamadan,
boynuna sarılamadan
yüzüne dokunamadan
sadece seviyorum

öyle uzaktan seviyorum seni
elini tutmadan
yüreğine dokunmadan
gözlerinde dalıp dalıp gitmeden
şu üç günlük sevdalara inat
serserice değil adam gibi seviyorum

öyle uzaktan seviyorum seni
yanaklarına sızan iki damla yaşını silmeden
en çılgın kahkahalarına ortak olmadan
en sevdiğin şarkıyı beraber mırıldanmadan

öyle uzaktan seviyorum seni
kırmadan
dökmeden
parçalamadan
üzmeden
ağlatmadan uzaktan seviyorum

öyle uzaktan seviyorum seni;
sana söylemek istediğim her kelimeyi
dilimde parçalayarak seviyorum
damla damla dökülürken kelimelerim
masum beyaz bir kağıtta seviyorum…

(Own Unedited, Unrevised Translation – 12/13/2014)

I LOVE YOU FROM AFAR

I love you from afar

without being able to smell your scent

to embrace your nape

to feel your face

I merely love you

from afar, I just love you

not holding your hand

without touching your heart

nor dissolving in your eyes

in spite of today’s three-day love fads

not wildly but like a man, I love you

I just love you from afar

without wiping off the two tears running down your cheeks

not joining you in your heartiest laughs

nor crooning together with you your most favorite song

from afar, I just love you

without disappointing,

not pouring out anything

without destroying

not making sad,

nor causing a cry, I love you from afar

I just love you like that from afar;

by shredding in my tongue

every word I want to tell you

I love you

I love you on a white piece of paper

while my words fall down, drop by drop…

Leave a comment

Filed under Weekend Reflections