Karda insanlar

5 Edebiyat B sınıfındayken (babamın benimle ilgili sakladığı belgeler sayesinde yıllar sonra öğrendiğim gibi, numaram 1150 imiş) ödev olarak yazdığım bir kısa hikayem – ilk yazdığım haliyle (dilbilgisi ve yazım hatalarıyla).  Konuyu bireyselleştirmiş – çocuklu ve kocasız bir temizleyici kadını hikayemin odağı yaparak, ve, başka bazı değişiklikler yapıp bir yayınevi basımcısına sunmuştum ve basılmıştı.

 

Dünya üzerinde çeşit çeşit insanlar mevcuttur.  Kimisi iyimser, kimisi kötümser, kimisi zengin, kimisi fakir.  Bunun gibi çeşitli niteliklere sahip insanlar… Bunlardan iyimser olanlara, mutlu olmak için en basit bir tabiat olayı bile yeterlidir; örneğin, kar yağması, güneşin doğuşu adını sanını bilmediğimiz nice insanlarda büyük bir neşe yaratmakta, mutlu kılmaktadır.  Gayet normal olan bu olayları garip bir heyecanla karşılamaktadırlar.

 

Işte bu basit olaylardan birinin olduğu bir gündü.  Etraf bembeyaz bir örtüye bürünmüştü.  Ilk defa o gün aydınlıktan hoşlanmıştım.  Eskiden olsa gerçekleri tüm açıklığıyla ortaya çıkaran günün ışıklarına nefretle bakardım.  Halbuki şu an o her gördüğüm ışıklar önüme şahane bir manzara sermişlerdi.  Ulaşılması imkansız bir kudret gizliydi sanki bu beyazlıkta.  Tertemiz bir genç kız gibi tatlı beyazlığıyla her yer karşımdaydı işte.  Bu, insanı öyle büyük bir huzur denizine sürüklüyordu ki.  Muhteşem beyazlık ta adeta kirletilmesinden çekinircesine üstüne yeni bir tabaka çekiyordu.

 

Aniden bu sihir bozulur gibi oldu.  Kafesten fırlamış kuşlar gibi bir insan grubu kar perisinin büyüsünü bozdular.  Ulaşılmaz kudretinden çok şey kaybetmişti kar.  Gerçi bu şahane ortamdan faydalanmak herkesin hakkıydı ama, insan yine de bu beyazlığı kirletenlere için için kızıyordu.

 

Grubun herbirinin yüzüne muhteşem beyazlıktan parıltılar aksediyordu.  Herbiri elle tutulan bir neşe ile coşuyor, çocuklaşıyorlardı.  Muhakkak ki şu karşıki evde, sımsıkı kapalı perdelerin arkasında dahi bir sevinç hüküm sürüyordu.  Işte sihirli eller perdeleri ardına kadar açıyorlardı.  Ve işte dışardaki kar kadar parlak bir gülümseyişle yaşlıca bir kadın cama çıkıyordu.  Gizlilikten vazgeçmiş, ortaya çıkıyor olacaktı.  Ama hayır, hayır, bu, karın göz kamaştırıcı özelliğinden doğan bir hayaldi.

 

Grubun çığlıkları iyice yükseliyordu, kar da onlarla coşuyor, üzerinde açtıkları yaraları kapıyordu.  Işte kapılar ağır ağır açılıyor, hafif ürkek başlar dışarı uzanıyordu.  Tereddütlü eller çocuklarını kapı önüne uzatıyorlardı.  Insanlar aralarında gizli bir anlaşma yapmış gibi toplanıyorlar, eğlenceye devam ediyorlardı.  Etrafta kötümser bir insan yok gibiydi.  Zira şuradaki insanlar tüm dertlerini unutmuş görünüyorlardı.  Dünyada mevcut olan diğer insanlardan bihaberdiler sanki.  Onlar için varsa yoksa kar ve onun büyüleyici havası mevcuttu.

 

Halbuki şu an evrenin öbür ucunda belki bazılari soğuktan ve açlıktan büzülmüş bir vaziyette kıvranıyorlardı.  Belki onlar kara nefretle bakıyor, hatta belki de kızgınlıkla onu kirletmek için uğraşıyorlardı.  O insanlar belki karla bir ölüm-kalım yarışına girişmişlerdi, daha çoğalmaması için gözlerini yalvarırcasına bir noktaya dikmişlerdi.  Kimisi ac ve soğukta kalan evini düşünüyor, kara beddua ediyor, kimisi de iyi maksatla damda biriken, aralık kapıdan içeri dolan karları kara kara düşünüyordu.  Kısacası her ev, her kişi kimisine göre sevgili olan karı aynı hislerle karşılamıyordu.  Ara sıra da bölge bölge hüzünle karın kötü sonuçlarını görüyor, işitiyordu.

 

Bütün çapraşık durumlarına rağmen kar yine insanı mutluluk zirvesine ulaştırıcı bir niteliktir.  Dünyanın tüm karamsarlığını kısmen de olsa kilometrelerce öteye sürükler.  Yeni açılan beyaz bir gül gibi hafif hafif insanların gönüllerinde açılır, gelişir.  Etrafa mutluluk dolu bir koku saçar.  Artık o an için insanlar iyimserdirler.

Leave a comment

Filed under Reflections

Your readership is appreciated.

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s